Χαιρετίσματα ραγιά μου


Και σένα κακόμοιρε ραγιά,
ξενόδουλε και ξενομανιακέ,
ας σε κυβερνήσουν πάλι
(παρέα με τους αγαπημένους αγγλοσάξονες)
άθλια υποκείμενα, χοντρομπαλάδες που  σέρνονται με το ζόρι απ' το πάχος,
 και φκιασιδωμένες κυράτσες που δεν μπορούν να αρθρώσουν
μια  ολοκληρωμένη πρόταση.
Και παιδιά του ''μπαμπά'' πολιτικού
Και ''ποδοσφαιράνθρωποι''
Και ''μπασκετικοί''
Και αρσιβαρίστες
Και άλλοι πολλοί άνθρωποι του  ΔΗΘΕΝ και του ΤΙΠΟΤΑ
Εσύ θλιβερέ ραγιά τους στέλνεις όλους στην εξουσία
Δεν θέλεις πραγματικά ξεχωριστούς και άξιους,
θέλεις κάποιους να σου μοιάζουν, να μοιράζονται τα ίδια όνειρα
Τα όνειρα της μάζας και της πλέμπας
Κι ύστερα ελπίζεις ν' αλλάξουν ''τα πράγματα''
Ποια πράγματα να αλλάξουν στην άθλια ζωή της υποτέλειας
 και της δουλείας κατακαημένε  ;
Ποιος νοιάστηκε ποτέ για τους δούλους ;
Ποιος νοιάζεται για αμετανόητα  κουτορνίθια που δεν εννοούν να ξυπνήσουν
 απ' τον μακάριο ύπνο τους ;
Ποιος νοιάστηκε ποτέ για το κοπάδι ;
Το κοπάδι είναι μόνο για άρμεγμα, μαλλί και πα'ι'δάκια !