Το δέντρο και το δάσος






Πόσοι αντιλαμβάνονται τις σκιές πίσω απ' τα γεγονότα ;
Πόσοι διαβάζουν ΄΄κινήσεις'' και επιδιώξεις πίσω από όμορφα λόγια ;
Πόσοι είναι έτοιμοι να αντιδράσουν σαν αρχίσουν τα τύμπανα ;
Πόσοι γνωρίζουν ποιοί είμαστε, που ακριβώς βρισκόμαστε,
τι είναι αυτό το περίεργο μέρος;
Γιατί βρίσκεσαι εδώ, αυτή τη στιγμή ;
Ποιά είναι η ''δουλειά σου'', το ''αυξάνεσθε και πληθύνεσθε'';
Προς τι ;
Πόσοι γνωρίζουν την πραγματική δύναμή τους;
(Όχι των χεριών τους, ούτε της τσέπης τους)
Πόσοι διαισθάνονται ότι κάπου ή κάποιον εξυπηρετούν ;;
Πόσοι αισθάνονται εξαπατημένοι και κορό'ι'δα ;
(Δεν μιλάμε για τους πολιτικούς)
.................
Πάλι απ' την αρχή
Πόσοι ακούν την οχλοβοή και τον χαλασμό ;
Πόσοι ακούν τις σειρήνες;
.......
Για να ακούσεις θα πρέπει να σωπάσεις
Και δεν θα σ' αφήσουν με τίποτα να σωπάσεις, επειδή μερόνυχτα ατέλειωτα χτυπούν τους
 τενεκέδες τους
Για να χάσεις κάθε προσοχή και αίσθηση 
Και το κατάφεραν, σ' έπεισαν να κυνηγάς το παραμύθι τους
Κι  έγινες όργανό τους και πιόνι τους , 
και χορεύεις σαν αρκούδα το χορό τους
Σκλάβος πειθήνιος
............
Αλλά δε σε χρειάζονται άλλο.Θέλουν ν' απαλλαγούν από 'σένα μια και καλή,
τώρα , που βρίσκονται στο απόγειο της δόξας τους
Και σχεδιάζουν πράγματα φρικτά κι ανείπωτα για 'σένα
Επειδή - εσύ δεν το γνωρίζεις - είσαι ο πλέον μισητός τους εχθρός

..........
Δεν σε τρομάζω.Ούτε σε ξυπνάω.
.Όσοι έπρεπε να ξυπνήσουν ξύπνησαν και πήραν το μονοπάτι
Όχι το μονοπάτι της φυγής και της ντροπής, αλλά εκείνο της αρχαίας αρετής
Πάντα λίγοι πολεμούσαν με τον δράκο
Πάντα ελάχιστοι ήταν οι ήρωες
Πάντοτε βάδιζαν μονάχοι
Πάντα παρεξηγημένοι και παράξενοι
Γιατί είχαν αυτή τη φλόγα στο μάτι
Και δεν τους ένοιαζε το μπακίρι ,ούτε και οι ξάπλες
Ούτε και το Εγώ, κι αυτό το σιχαινόταν
......
Αυτό μόνο γνωρίζουμε :
Δεν μπορεί να επιθυμείς σωτηρία και να μην την έχεις !
Εάν όμως την επιθυμείς αληθινά
Διότι τότε εργάζεσαι καθημερινά για να είσαι έτοιμος
Έτοιμος για την ώρα που θα έρθει ξαφνικά
Αλλά ο  πολεμιστής δεν επιτρέπει στον εαυτό του  να αιφνιδιαστεί
Επειδή νυχθημερόν προετοιμάζεται
Και περιμένει
Και παρακολουθεί με τα κυάλια του μυαλού του το πεδίο
........
Χωρίς φόβο, ένταση, οργή ή λύπη
Αθόρυβα, ψυχρά και άγρυπνα