Πουλάς τη γλώσσα σου ;

Πουλάς την ψυχή σου

Σαν κόρακες καρτερούν τα είδωλά σου να σε ξεσκίσουν
Και καρτερούν εδώ και πολλά πολλά χρόνια, σχεδιάζοντας υπόγεια και μυστικά
Εσύ απ'έξω βλέπεις μόνο το ηλίθιο- υποκριτικό χαμόγελο,
που ούτε καν αυτό δεν μπορείς να διακρίνεις
Φτώχεια του μυαλού καταραμένη
Έκανες την Τέχνη ''κουλτούρα'' και ανάσανες
Είπες την Αγορά ''μπαζάρ'' και χάρηκες
Ονόμασες το Γεγονός ''ιβέντ'' κι ενθουσιάστηκες
Ψέλλισες  ''μπιστρό'',''γκουρμέ'', ''σοκολά'',''πρότζεκτ'',''σόσιαλ μίντια''
και άλλες αηδίες και  θεώρησες πως έφτασες στην τελείωση..
Φτωχέ ανόητε και απαίδευτε Έλληνα
Τώρα σκούζεις και διαμαρτύρεσαι που ετοιμάζονται να σου τα πάρουν όλα
Μα όλα μιλάμε..
Κάθε σου γείτονας γιδοβοσκός, σου ζητάει μερίδιο
Και συ δεν το πιστεύεις
Μα γιατί, δεν πρέπει να βοηθήσουμε τους φτωχούς ;
Θα σε διαμελίσουν και τα φιλαράκια σου, 
αυτοί τέλος πάντων που μιλάς την γλώσσα τους,
θα σκάνε απ' τα γέλια..''Ρε τους αγράμματους''
Η περίσσια εξυπνάδα και η αμπελοφιλοσοφία μας έφαγε..
Ο καθείς και τη γνώμη του
Δέκα εκατομμύρια γνώμες
Μυριάδες κοκόρια, που να ξημερώσει
Και τώρα οι καναπέδες βούλιαξαν
Απάθεια, φόβος και αγωνία
Γιατί ρε παλικαράκια και ξανθομαλλούσες μου ;
Τι απέγιναν τα γλέντια, τα λουλούδια και τα μεγάλα λόγια
Λόγια τεράστια, έργα μηδέν
Σαν τους πολιτικούς, απ'το ποίμνιο κι αυτοί
Τι χώρα ρε παιδί μου κι αυτή
Γιατί ρε ξερόλες την πατήσαμε έτσι ;
Γιατί δε βοηθούν τώρα το σύστημα που καταρρέει ,όλα εκείνα τα νεόπλουτα
κακόγουστα και θρασίμια μαζί καρακιτσαριά, που απ'τις στάνες και τα μαντριά
 βρέθηκαν ξαφνικά στα σαλέ, στις επαύλεις και στα πρώτα τραπέζια των σκυλάδικων ;
Σας μιλάει κάποιος που έφαγε τη νύχτα με την κουτάλα, όχι με το κουτάλι
Ο όρος ''νεοέλληνας'' είναι πολύ ήπιος, σχεδόν κολακευτικός
Πολύ χειρότερα επίθετα αρμόζουν στο Ελληνικό καρακιτσαριό
Τρέξτε απίθανοι και ανεκδιήγητοι για τα ''λόουερ'' και τα ''προφίσενσι''
Τρέξτε να μάθετε καλά στα παιδιά σας την γλώσσα των βιαστών σας
Γερμανικά και Αμερικάνικα
Κι ας μη γνωρίζετε καν, πως το εθνικό μας όργανο, το ''μπουζούκ'' είναι η χειρότερη βρισιά στα Τούρκικα..Κι ας μη γνωρίζετε πως είναι η συνέχεια της πανδουρίδας ή του τριχόρδου..
Κι ας μην έχετε ιδέα πως οι αγαπημένοι-φίλοι και γείτονες, ήρθαν στην Μ. Ασία τον 9ο αιώνα,
μόνο με τα σπαθιά και τ' άλογά τους..
Καμιά ελπίδα γι 'αυτό το ανεκδιήγητο και πολύχρωμο κοπάδι - τσούρμο..
Χρώματα από κόμματα και ποδόσφαιρο
Μόνο αυτά έλειπαν από τούτον τον έρημο τόπο
Και μια γλώσσα που πεθαίνει
Και χιλιάδες παιδιά που εγκαταλείπουν και φεύγουν για αλλού
Γιατί δεν αντέχουν την αηδία που τους κληροδότησαν οι περίφημοι γονείς τους..
Ένα τεράστιο Τίποτα δηλαδή
Και δεν μιλώ για περιουσίες και υλικά
Μιλώ για πνεύμα, για ήθος, για αξιοπρέπεια, για αλληλεγγύη.Για την στοιχειώδη φιλοπατρία
Διότι το μόνο που ενδιέφερε τα γονικά μας ήταν η τσέπα τους, η κοιλιά τους και μην αναφέρω το άλλο.
Και τάχα, όλοι και όλες μαζί, θαύμαζαν τον Λεωνίδα, τον Αλέξανδρο και τον Κολοκοτρώνη
ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ
Τι θα φάνε και πως θα πλουτίσουν γρήγορα, ανέξοδα και δίχως κόπο
Για τους πολλούς μιλώ
Για τους ψηφοφόρους. Και  για τα τσοπανόσκυλα των κομμάτων
Όλους αυτούς λοιπόν, τους ξεπουλητάδες της γλώσσας, των ηθών και του φιλότιμου,
τους λουζόμαστε σήμερα εμείς..
Και όσο κι αν φωνάξουμε είναι μάταιο..
Γιατί, ακόμα και σήμερα...ναι..δε νιώθουν
Δεν παραδέχονται οι περισσότεροι από δαύτους τίποτα, κανένα λάθος τους
Οι πολιτικοί λένε  τους έφτασαν σ'αυτή την κατάντια
Φυσικά, πάντοτε οι άλλοι φταίνε.
Πολλά είπα...ας χαλαρώσουμε λιγάκι
Ας πάμε κατά παραλία μεριά,  τι λέτε για έναν ''κόφι'' στο ''Κιτσεν'' ;