ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΤΣΙΤΣΙΠΑΣ

επίσημα ο ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ τενίστας κάτω των 21 στον πλανήτη!!! RESPECT

Αποτέλεσμα εικόνας για ΤΣΙΣΙΠΑΣ ΦΩΤΟ


Ο Στέφανος Τσιτσιπάς είναι κι επίσημα ο ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ τενίστας κάτω των 21 στον πλανήτη!!! RESPECT

«Βασιλιάς» του Next Gen ο Τσιτσιπάς! 
«Βασιλιάς» του Next Gen ο Τσιτσιπάς!

Ο Στέφανος Τσιτσιπάς είναι ο νέος «βασιλιάς» του Next Gen ATP Finals, καθώς κατάκτησε τον τίτλο στο τουρνουά που φιλοξενήθηκε στο Μιλάνο!
Ο 20χρονος Έλληνας πρωταθλητής, Νο 15 στην παγκόσμια κατάταξη και Νο 1 του ταμπλό, νίκησε στον τελικό τον 19χρονο Αυστραλό Άλεξ Ντε Μινόρ με 3-1 σετ (2-4, 4-1, 4-3, 4-3) και κατάκτησε αήττητος το τρόπαιο.
Παρότι ο Ντε Μινόρ έδωσε σκληρή μάχη και δυσκόλεψε αρκετά τον Τσιτσιπά, ο Έλληνας τενίστας ήταν αποφασισμένος να σηκώσει την κούπα, κερδίζοντας με 7-3 το τάι-μπρέικ του τέταρτου και τελευταίου σετ και πιστοποιώντας την ανωτερότητά του.

Δε ζούμε,τρέχουμε..

Όλο τρέχουμε, κάτι να προλάβουμε, κάτι να κάνουμε, κάποιον να δούμε, κάτι να πληρώσουμε, κάτι να ακούσουμε, κάτι να μάθουμε, κάτι να διαβάσουμε, κάτι. Απ’ τη στιγμή που ανοίγουμε τα μάτια μας μέχρι να τα κλείσουμε, τρέχουμε. Ακόμα και τις στιγμές που ξεκουραζόμαστε, ακόμα και στον ελεύθερο χρόνο μας, ακόμα και τότε κάτι πρέπει να κάνουμε. «Τι κάνεις;». «Τίποτα» (αυτή είναι η πιο ανησυχητική απάντηση). «Τι κάνεις;». «Τρέχω»(αυτή είναι η πιο συνηθισμένη απάντηση). Αν μείνεις για μια ώρα χωρίς να κάνεις τίποτα, απλώς κοιτώντας τον τοίχο ή το δέντρο απέναντι, αισθάνεσαι ενοχές. Αν σε δουν να μένεις έτσι για μια ώρα, χωρίς να κάνεις τίποτα, απλώς κοιτώντας τον τοίχο ή το δέντρο απέναντι, θα σου προτείνουν »αντικαταθλιπτικά». Γιατί πέρα από τις δουλειές που πρέπει να κάνεις, πέρα από τα καθήκοντα σου, θα μπορούσες να αξιοποιήσεις αυτή την ώρα, διαβάζοντας, ακούγοντας μουσική, κάνοντας γυμναστική -αντί να χάνεις το χρόνο σου. Λες και η ώρα του ρεμβασμού είναι χαμένη ζωή. Λες και η υπόλοιπη ζωή, όπου όλο τρέχουμε κάτι να προλάβουμε, είναι κερδισμένη ζωή. Ακόμα και τα παιδιά μας τα γαλουχούμε με το ιδανικό της άοκνης προσπάθειας. Ερεθίσματα, ακόμα περισσότερα ερεθίσματα, καταιγισμός ερεθισμάτων από την κούνια, μην τυχόν και δεν ακούσει Μότσαρτ, μην τυχόν και δεν μιλήσει ως τα δύο, και περισσότερα ερεθίσματα μετά, και παιχνίδια εκπαιδευτικά και διάβασμα και μουσική προπαιδεία και εξωσχολικές δραστηριότητες και εποικοδομητικό παιχνίδι (λες και το παιχνίδι μπορεί να είναι κάτι άλλο) και dvd και τάμπλετ και κολυμβητήριο και δύο ξένες γλώσσες από νωρίς (γιατί τότε μαθαίνουν πιο εύκολα), τα παιδιά μας τρέχουν πίσω μας κι αυτά. Τρέχουμε εμείς, τρέχουν και τα παιδιά μας. Πρέπει πάντα να κάνεις κάτι, να μην «χάνεις τον καιρό σου», να μη σπαταλάς τον καιρό σου. Όμως αυτή η άδεια ώρα είναι ανάγκη του ανθρώπου. Όταν αφήνουμε τον νου μας να αδειάσει, τότε πλησιάζουμε περισσότερο τον πυρήνα μας. Γιατί όλα όσα μάθαμε κι όλα όσα μαθαίνουμε, όλα όσα κάνουμε και όλα όσα τρέχουμε να προλάβουμε (all that you give, all that you deal, all that you buy -beg, borrow or steal), είναι ενδύματα του νου και όταν τον νου τον βαρυφορτώνεις τότε αυτός, αναπόφευκτα κάποια στιγμή, καταρρέει. Οι ψυχικές ασθένειες είναι η πανδημία του σύγχρονου πολιτισμού. Κατάθλιψη, ψυχαναγκασμοί, φοβίες και κυρίως άγχος. Γιατί τρέχουμε. Τρέχουμε να προλάβουμε τη ζωή και δεν καταλαβαίνουμε ότι η ζωή έχει μείνει πίσω. Αυτό που κυνηγάμε είναι η fata-morgana των προσδοκιών που πρέπει να έχουμε. Γιατί πρέπει να είμαστε επιτυχημένοι, πρέπει να έχουμε περισσότερα λεφτά, πρέπει να είμαστε καλλιεργημένοι-έξυπνοι-όμορφοι-γυμνασμένοι-αδύνατοι-χαρούμενοι-ευτυχισμένοι, πρέπει να έχουμε τα πιο έξυπνα παιδιά, και πρέπει να ξεπεράσουμε τους άλλους, να έχουμε περισσότερα λεφτά από τους άλλους, να είμαστε πιο καλλιεργημένοι-έξυπνοι-όμορφοι-γυμνασμένοι-αδύνατοι-χαρούμενοι-ευτυχισμένοι από τους άλλους… Πρέπει να κάνουμε, πρέπει να είμαστε, πρέπει να έχουμε κάτι παραπάνω και κάτι παραπάνω και όλο τρέχουμε για να το έχουμε και όλο πασχίζουμε για να πετύχουμε αυτό το κάτι παραπάνω, αυτό το μεγάλο, και τελικά έρχεται μια στιγμή όπου καταλαβαίνεις ότι έχασες εκείνο το μικρό και «λίγο παρακάτω» που είχες. Δεν απόλαυσες το σώμα σου και την νεότητα σου, γιατί πάντα ήθελες να είσαι πιο αδύνατος/η, πιο όμορφος/η, πιο sexy, πιο Μπραντ Πητ/Αντζελίνα Τζολί. Όταν όμως είσαι ογδόντα χρονών και κοιτάς τις φωτογραφίες της νεότητας καταλαβαίνεις ότι ήσουν πιο όμορφος/η απ” όσο πίστευες τότε. Δεν απόλαυσες τον σύντροφο σου, γιατί διαρκώς γκρίνιαζε και δεν έβγαζε αρκετά λεφτά, και δεν ήταν αρκετά ρομαντικός-όμορφος-ερωτικός και γιατί δεν πρόλαβες να ασχοληθείς μαζί του, είχατε το τρέξιμο. Αλλά στα ογδόντα, όταν πια δεν θα τον έχεις δίπλα σου, νοσταλγείς τη γκρίνια του και τα ελαττώματα του και εκείνον τον χαζό τρόπο που σου έλεγε: «Ε, ναι, σ’αγαπώ. Πάλι τα ίδια θα λέμε;» Δεν απόλαυσες τα παιδιά σου, γιατί έπρεπε να τα στείλεις στον παιδικό σταθμό ώστε να μπορείς να τρέχεις για να τους προσφέρεις τα πάντα και έπρεπε να τα προετοιμάσεις για το νηπιαγωγείο, να τα στείλεις διαβασμένα στο δημοτικό, να τα στείλεις να μάθουν αγγλικά-γαλλικά-μουσική-θέατρο-μπαλέτο-υπολογιστές, και έπρεπε να διαβάζουν όλη μέρα για να περάσουν στο πανεπιστήμιο και μετά έφυγαν από το σπίτι πριν να το καταλάβεις. Και στα ογδόντα σου, κοιτάς τις φωτογραφίες των παιδιών σου και καταλαβαίνεις ότι δεν πρόλαβες να τα αγκαλιάσεις όσο ήθελες, δεν πρόλαβες να παίξεις μαζί τους, γιατί έπρεπε να τρέχεις και έπρεπε να τρέχουν κι εκείνα. Κοιτάς πίσω και καταλαβαίνεις ότι δεν πρόλαβες τίποτα. Ούτε τους φίλους σου να δεις, ούτε τους γονείς σου να καταλάβεις, ούτε έρωτες να ζήσεις, ούτε να χορέψεις, ούτε να κάνεις αυτά που θεωρούσες σημαντικά όταν ήσουν παιδί. Κι αυτό σου φαίνεται παράξενο. Όλο έτρεχες κι όμως δεν πρόλαβες. Γιατί έτρεχες τότε; Για να πληρώσεις όλους τους λογαριασμούς; Μα ακόμα χρωστάς και νέοι λογαριασμοί έρχονται κάθε μέρα. Και καταλαβαίνεις ότι έτρεχες για να επιβιώσεις. Λυπάμαι που στο λέω, αλλά τώρα, στα ογδόντα, δεν έχεις χρόνο για τύψεις. Πάρε μια βαθιά ανάσα και άδειασε τον νου σου. Μην τρέχεις πια. Στάσου! Κι αν δεν είσαι ογδόντα, αν έχεις μικρά παιδιά, πιάστα απ’ το χέρι, αγκάλιασέ τα, παίξε μαζί τους. Τόσο γρήγορα, πριν να το καταλάβεις, δεν θα θέλουν να τα κρατάς απ’ το χέρι, δεν θα είναι παιδιά. Στάσου! Πάρε μια ανάσα. «Η μοναξιά του δρομέα μεγάλων αποστάσεων» είναι ένα διήγημα του Άλαν Σίλιτοου. Έγινε ταινία από τον Τόνι Ρίτσαρντσον, το 1962 και τραγούδι από τους Iron Maiden. Υ.Γ. Τα παιδιά σήμερα έχουν μεγαλύτερο άγχος από ότι ένας τρόφιμος ψυχιατρείου του 1950. Πράγμα που είναι αρκετά τρομακτικό αλλά δεν εκπλήσσει. Ο μισός ανθρώπινος πληθυσμός σήμερα υποφέρει από σύνδρομα άγχους και κατάθλιψης. Πηγή: sanejoker.info

Διαβάστε όλο το άρθρο: https://www.awakengr.com/den-zoyme-trechoyme-to-keimeno-gia-tis-psychikes-astheneies-poy-saronei/

Γιατί Κακά Πράγματα Συμβαίνουν σε Καλούς Ανθρώπους;


Έχετε αναρωτηθεί ποτέ “γιατί κακά πράγματα συμβαίνουν σε καλούς ανθρώπους;” ή αλλιώς “γιατί καλά πράγματα συμβαίνουν σε κακούς ανθρώπους;”

Και αφού αναρωτηθούμε, συχνά βγάζουμε το συμπέρασμα ότι “η ζωή δεν είναι δίκαιη”. Ωστόσο, αυτή είναι μια λανθασμένη δήλωση, γιατί η ζωή είναι όντως δίκαιη. Όλοι δημιουργούμε τις πραγματικότητες μας χρησιμοποιώντας τους ίδιους κανόνες που χρησιμοποιούν και όλοι οι άλλοι. Οι κανόνες είναι άσχετοι με το αν είσαι καλός ή κακός.
Για να κατανοήσουμε αυτούς τους κανόνες, το πρώτο πράγμα που πρέπει να έχουμε κατά νου είναι ότι πολλοί από εμάς πιστεύουν ότι οι καλές πράξεις ανταμείβονται και οι κακές πράξεις τιμωρούνται. Είμαστε προγραμματισμένοι να πιστεύουμε ότι αν πράξουμε καλό, καλά πράγματα θα συμβούν και αν πράξουμε κακό, κακά πράγματα θα συμβούν.
Αυτό το είδος προγραμματισμού χρησιμοποιείται για να χειριστεί τις δράσεις μας ώστε να συμπεριφερόμαστε με τον τρόπο που οι γονείς, οι δάσκαλοι μας ή οι κυβερνήσεις μας θέλουν να συμπεριφερόμαστε. Ωστόσο, ακόμα κι αν οι γονείς μας, οι δάσκαλοι μας και οι κυβερνήσεις μας πιστεύουν ότι το καλό και το κακό μπορεί να οριστεί και να λάβει συνέπειες, το σύμπαν δεν το πιστεύει.
Η αλήθεια είναι, ότι το σύμπαν δεν τιμωρεί ή επιβραβεύει κανέναν. Και θα το πω ξανά για περισσότερη έμφαση:

Το σύμπαν δεν τιμωρεί ή επιβραβεύει κανέναν!

Το σύμπαν το μόνο που κάνει είναι να ανταποκρίνεται στις σκέψεις σας μέσω του Νόμου της Έλξης. Παίρνεται αυτό που περιμένετε, ανεξάρτητα από το πόσο καλός ή κακός είστε. Αν περιμένετε ότι “καλά” πράγματα πρόκειται να συμβούν σε σας, δεν έχει σημασία αν είστε ο χειρότερος άνθρωπος του κόσμου. Οι προσδοκίες σας θα αποφέρουν θετικά αποτελέσματα.
Το ίδιο ισχύει και αντίστροφα. Μπορεί να είστε το καλύτερο, το πιο ευγενικό και το πιο χρήσιμο άτομο, αλλά αν έχετε αρνητικές προσδοκίες σχετικά με το πώς τα πράγματα πρόκειται να ξεδιπλωθούν στην ζωή σας, αυτό θα πάρετε.
Παρόλο λοιπόν, ότι έχουμε διδαχθεί ότι πρέπει να είμαστε καλοί και να κάνουμε καλό στους άλλους για να μας έρθουν καλά πράγματα, αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι αυτό που νομίζουμε ότι θα μας συμβεί. Αυτός είναι ο λόγος που όλοι γνωρίζουμε λίγα “σάπια μήλα”, οι οποίοι έχουν την καλύτερη τύχη, και μερικά “καλά μήλα” που είναι πάντα χτυπημένοι από τις περιστάσεις της ζωής.
Αν δεν με πιστεύετε, ψάξτε για αποδείξεις στο περιβάλλον σας. Ελέγξτε τους φίλους, συγγενείς και συνεργάτες σας, ειδικά αυτούς που φαίνεται να έχουν ιδιαίτερα καλή ή κακή τύχη. Θα διαπιστώσετε ότι δεν είναι το πόσο «καλός» ή «κακός» είναι κάποιος αυτό που καθορίζει τις πραγματικότητες τους, αλλά μάλλον οι προσδοκίες τους.
Για παράδειγμα, έχω έναν προσωπικό φίλο ο οποίος είναι ένας από τους καλύτερους, ευγενέστερους και πιο γενναιόδωρους ανθρώπους που ξέρω. Είναι θαυμάσιος. Ωστόσο, αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα του είναι να αρρωσταίνει συχνά, να μην έχει ποτέ λεφτά και να έχει πάντα προβλήματα με τις δουλείες που βρίσκει για να εργαστεί.
Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Είναι απλό. Γιατί μιλάει πολύ συχνά για την κακή του τύχη και τα προβλήματά του. Ανησυχεί πάντα για το μέλλον. Ανησυχεί για το πώς θα έρθουν τα πράγματα. Έτσι το σύμπαν του στέλνει πίσω μια πραγματικότητα που είναι μέσα στην κακή τύχη, ανησυχία και δυστυχία.
Από την αντίθετη πλευρά, θυμάμαι μια διευθύντρια που είχα που ήταν αγενής, αλαζονική και ανεύθυνη.
Ήταν μισητή από όλο το τμήμα του προσωπικού. Ωστόσο, έπαιρνε συνέχεια προαγωγές και τα πράγματα πηγαίνανε πολύ καλά γι’ αυτήν.
Γιατί λοιπόν αυτή η διευθύντρια τα πήγαινε τόσο καλά; Γιατί πάντα έλεγε πόσο σπουδαία είναι, πόσο πολύ την αγαπούν όλοι και πόσο άξια είναι. Κανένας από εμάς τους υπόλοιπους δεν συμφωνούσε με αυτό αλλά δεν είχε καμία σημασία γιατί δεν ήμασταν εμείς αυτοί που δημιουργούσαν την πραγματικότητά της. Αυτή ήταν.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι οι καλές πράξεις είναι άνευ σημασίας. Για πολλούς από εμάς, το να βοηθάμε τους συνανθρώπους μας, μας κάνει να αισθανόμαστε πολύ όμορφα. Εάν αισθάνεστε όμορφα όταν βοηθάτε, τότε η βοήθεια προς τους άλλους είναι πολύ καλή ιδέα, επειδή σας κάνει να αισθάνεστε καλά για σας! Το να αισθάνεστε καλά για εσάς σίγουρα θα σας βοηθήσει να λάβετε καλά πράγματα από το σύμπαν.
Το να μοιράζετε αγάπη και καλοσύνη είναι ο ιδανικός τρόπος για να αυξήσετε την δόνησή σας και να σας κάνει να αισθανθείτε καλά για τον εαυτό σας και την αξία σας. Οπότε συνεχίστε να το κάνετε γιατί σίγουρα δουλεύει.
Να θυμάστε όμως ότι το πιο σημαντικό πράγμα είναι να έχετε θετικές προσδοκίες για τον εαυτό σας. Οι προσδοκίες σας είναι αυτές που υπαγορεύουν τι θα πάρετε και τι θα μείνει μακριά σας. Χωρίς θετικές προσδοκίες για τον εαυτό σας, καμία ποσότητα καλοσύνης, γενναιοδωρίας ή εξυπηρετικότητα προς τους άλλους δεν θα σας φέρει μια θετική πραγματικότητα.
Τι θα συμβεί σε σας είναι, τελικά, μια εσωτερική εργασία. Δεν χρειάζεται να τρέχετε γύρω γύρω προσπαθώντας να αποδείξετε πόσο καλός είστε ή πόσο αξίζετε βασιζόμενοι σε κανόνες ή προσδοκίες κάποιου άλλου. Αυτό που έχει σημασία είναι το πώς αισθάνεστε εσείς για τον εαυτό σας και πώς αισθάνεστε για τα πράγματα που θέλετε.
Να είστε όσο “καλοί” χρειάζεται να είστε για να αισθάνεστε καλά με τον εαυτό σας και να είστε όσο πιο αισιόδοξοι μπορείτε για τα πράγματα που θέλετε. Να μιλάτε για τις δυνατότητές σας και για τις επιθυμίες σας, σαν να περιμένετε να εκδηλωθούν στην ζωή σας. Αυτός είναι ο τρόπος που μπορείτε να δημιουργήσετε την πραγματικότητα που θέλετε.
Μετάφραση Αγγελίνα Αγγελακοπούλου για την Επιστήμη του Πνεύματος
Της Andrea Schulman, Raise Your Vibration Today
αναδημοσίευση:
awakengr.com και newsitamea.gr

Α λ κ ί ν ο ο ς

Έρχεται η μέρα που η μάσκα τραβιέται βίαια. Η μέρα που το αληθινό μας πρόσωπο φανερώνεται, θέλουμε-δεν θέλουμε, αφτιασίδωτο και τρομακτικά αληθινό. Πρέπει να το κοιτάξουμε, είναι θέμα ζωής και θανάτου. Πρέπει να το ρωτήσουμε, να μας πει ποιοι είμαστε. Γιατί μόνο αυτό γνωρίζει.

Γυρνάμε απότομα, για να αντικρίσουμε μια τρύπα στον καθρέφτη. Πού απουσιάζει το πρόσωπό μας; Το ξεχάσαμε σε μικρά, ταπεινά, εγκαταλελειμμένα σπίτια, στη σκόνη χαμηλών, πλίνθινων ερειπίων, στους τάφους αγράμματων, ακατέργαστα σοφών παππούδων. Εκεί αφήσαμε θαμμένες τις αληθινές καλημέρες, τη συγκίνηση των στίχων, την αλληλεγγύη των ανθρώπων κι ότι πολύτιμο δεν μετριέται σε χρήμα. Έκτοτε, προχωρήσαμε στον «σύγχρονο κόσμο» απρόσωποι, γυμνοί, παλεύοντας να κρατήσουμε το νήμα της ύπαρξής μας άκοπο, μέσα σε εποχές δύσκολες, μέσα σε ένα τοπίο που δεν μας μοιάζει.

Γίναμε αρχοντοχωριάτες, επενδύοντας στα χειρότερα χαρακτηριστικά των δύο συνθετικών της λέξης. «Έχω γάμο», λέγαμε και στεκόμασταν καλοντυμένοι σε γκαζόν ξενοδοχείων, με φακελάκια στα χέρια, χωρίς αληθινή, από καρδιάς ευχή. «Και οι γάμοι μας, τα δροσερά στεφάνια και τα δάχτυλα, γίνονται αινίγματα ανεξήγητα για την ψυχή μας». Ούτε αινίγματα, ούτε τίποτε. Όλα απαντημένα, όλα πεζά. Μεγάλα και άδεια. Απομείναμε αναίσθητοι μπροστά στο ιερό, ζώντας ένα γυαλιστερό, αντιαισθητικό, άχαρο, ανέραστο, ανίερο, ξοδεμένο παρόν. Χωρίς μνήμη, χωρίς όνειρο, διαζευγμένοι από το είναι μας.

Τα καλύτερα παιδιά μας τα πουλήσαμε. Τα αφήσαμε να σπαταλούν τη ζωή τους σε λογιστικά βιβλία, σε γραφεία εταιρειών, σε άψυχους λογαριασμούς. Τα κάναμε σκλάβους με τίτλους διευθυντικού στελέχους. Τα ταΐσαμε χρήματα, τα σπουδάσαμε χρήματα, τα μάθαμε να σκέφτονται χρήματα, να υπηρετούν χρήματα, να ονειρεύονται χρήματα, να παντρεύονται χρήματα, να γεννάνε χρήματα, να είναι χρήματα.

Αντικαταστήσαμε το γλέντι στην πλατεία του χωριού με το σκυλάδικο. Τον έρωτα με το στριπτιζάδικο. Τα αναγκαία για την επιβίωση, με ένα τζιπ γεμάτο άχρηστα ψώνια. Τον ελεύθερο χρόνο με την υπερωρία. Κάναμε το παιγνίδι των παιδιών υπερπαραγωγή, σε πάρτι γενεθλίων κατά παραγγελία. Ξεχάσαμε ποια είναι τα βασικά συστατικά της ύπαρξής μας, ως ατόμων και ως κοινωνίας, αντικαθιστώντας τα με ότι μάς γυάλισε στη βιτρίνα. Γίναμε ότι μας έπεισε ο διαφημιστής, η τηλεόραση ή το περιοδικό να γίνουμε. Καταντήσαμε οπαδοί ομάδων, φανατικοί, με μαχαίρια και μίσος

Το Φως δεν ηττάται

Το Φως δεν μπορεί να ηττηθεί
Δεν ηττήθηκε ποτέ
Μόνο πρόσκαιρα σκιές,και χάρτινα τείχη του φράζουν το δρόμο..
Αλλά πάντοτε βρίσκονται οι χαραμάδες και περνάει
Κι οι χαραμάδες γίνονται πύλες και το Φως κατακαίει τα γλοιώδη, δηλητηριώδη, χαμερπή έντομα.
Η οργή θα γίνει χείμαρρος
Θα τους πάρει όλους στο διάβα του
Φρόνιμους και υπάκουους υποτακτικούς, στρατιωτάκια και πιόνια..
Κομιστές νέων ηθών και έξαλλων παραστάσεων και πανηγυριών
Κρατήστε ένα χαμόγελο για το τέλος
Το τέλος θα είναι το καλύτερο
            

Α Χ Ρ Η Σ Τ Ο Ι


Αφού λοιπόν φτάσαμε σ' αυτήν την μαύρη κατάντια ως λαός..να μας ενδιαφέρει μόνο το ΕΓΩ μας, το όνομά μας, το σπίτι μας και η αυλή μας, η δουλειά μας και η τσέπη μας, η καλοπέρασή μας και τα γούστα μας, τα παιδιά μας και ΜΟΝΟ τα δικά μας παιδιά..
και ας πάει να τσακιστεί ο γείτονας, ο συγχωριανός, ο πατριώτης,,,ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ, είμαστε ξοφλημένοι και καταδικασμένοι...Και τώρα δειλά δειλά, που το μαχαίρι προχωρεί στο κόκκαλο, αρχίζουμε να σκούζουμε σαν τις μυξοπαρθένες....''βοήθεια, βοήθεια, παλιοπολιτικοί άχρηστοι κι άχρηστοι αρχοντάδες που μας φέρατε εδώ κάτω..''.Λες και είμαστε άμοιροι ευθυνών, οι πιο πολλοί παρτάκηδες και Εγωμανείς...Το Εγώ να ' ναι καλά και ψηλά, και επίσης τα παιδάκια μου, τα καλύτερα ολονών..Ρε ουστ....
Δεν μας αξίζει ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ,..Είμαστε γομάρια που νοιάζονται μόνο για το τομαράκι τους και την ''δόξα'' των παιδιών τους..Τα υπόλοιπα στον γκρεμό.. Καμιά σύμπνοια..Ο καθένας μοναχός του..Ρε ουστ...Αυτοί δυστυχώς είναι οι άχρηστοι Νεοέλληνες, ανίκανοι να συλλάβουν και το παραμικρό νόημα απ' τα λεγόμενα και γραφόμενα των ιερών προγόνων τους..
Ποιοί πρόγονοι, ούτε καν τα ονόματά τους δεν γνωρίζουν.
Αυτό που έρχεται γοργά και θα μας βρει στο κεφάλι, και δεν θα λυπηθεί κανέναν μας, μας αξίζει ολότελα..Κανένα παράπονο και κανένα δάκρυ από κανέναν μας ..ΑΞΙΟΙ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ ΜΑΣ

Δήμαρχος Δοξάτου Δράμας



Οι πρώτες ακτίνες του ηλίου με βρίσκουν καθ οδόν για Θεσσαλονίκη, στο εκεί Γραφείο του Πρωθυπουργού και στο Υπουργείο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ Θράκης.
Σε λίγες ώρες θα συναντήσω τους συνεργάτες του Πρωθυπουργού και την Υπουργό ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ Θράκης, ΧΩΡΙΣ ΡΑΝΤΕΒΟΥ….
-Τους ενημερώνω ότι την Πέμπτη και την Παρασκευή ο Δήμος Δοξάτου ΚΛΕΙΝΕΙ.
-Τους ενημερώνω ότι Πέμπτη και Παρασκευή οι ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ μας σημαίες μας θα κυματίζουν μεσίστιες
-Τους ενημερώνω ότι καλώ έκτακτο δημοτικό συμβούλιο για σήμερα για να μετονομαστουν όλες μας οι κεντρικές πλατείες σε Μεγάλου Αλεξάνδρου, Φιλίππου, Μακεδονίας, Παύλου Μελά
-Τους ενημερώνω ότι θα απαιτήσω σήμερα από κάθε προμηθευτή του Δήμου από 100€ για εκμίσθωση λεωφορείων για τις Πρέσπες και για την ανέγερση τεράστιου ήλιου της Βεργίνας στην πλαγιά του Κεφαλαρίου
-Τους ενημερώνω ότι ο Δήμος Δοξάτου θα είναι στις Πρέσπες, παιδιά, άνδρες, γυναικες…
-Τους ενημερώνω ότι οι δημοτες μου είναι φιλησυχοι, αλλά για την Μακεδονία μας είναι θεριά ανήμερα.

ΔΗΜΟΣ ΕΔΕΣΣΑΣ

Σε συμβολικό κλείσιμο του δημαρχείου της Έδεσσας προχώρησε ο δήμαρχος, κ. Δημήτρης Γιάννου, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ στο Σκοπιανό.


Ο δήμαρχος ανήρτησε πανό έξω από το κτήριο το οποίο αναγράφει «ΚΛΕΙΣΤΟΝ ΛΟΓΩ ΑΛΛΑΓΗΣ ΟΝΟΜΑΤΟΣ», κίνηση «αλληγορική» όπως την χαρακτηρίζει ο ίδιος και η οποία έχει ένα «βαθύ νόημα για αυτούς που είναι Μακεδόνες. Γιατί αυτοί που μας κυβερνούν δεν είναι Μακεδόνες».
Ο κ. Γιάννου, κάνει λόγο για συμφωνία που θα έχει σημαντικές επιπτώσεις στη ζωή των Ελλήνων και ειδικά των Βορειοελλαδιτών, ενώ στο προσεχές διάστημα ο ίδιος εκτιμά πως «αρκετές πόλεις θα χρειαστεί να αλλάξουν το όνομά τους».
«Δυστυχώς τα συλλαλητήρια θα μείνουν στην ιστορία ως φολκλορικές εκδηλώσεις και πρέπει να κάνουμε κάτι γι’αυτό» συνέχισε ο δήμαρχος και απηύθυνε έκκληση στον περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας, Απόστολο Τζιτζικώστα και τον πρόεδρο της ΠΕΔΚΜ, Λάζαρο Κυρίζογλου, να καλέσουν όλους τους περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους για να παρθεί μία σοβαρή απόφαση.
«Δεν αρκεί κάθε δημοτικό συμβούλιο να εκδίδει ψηφίσματα κατά της συμφωνίας. Πρέπει όλοι μαζί να διαδηλώσουμε σε κοινή πορεία προς το Υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης για να εκφράσουμε την αντίθεσή μας για κάτι τόσο σημαντικό», πρόσθεσε.
Ο κ. Γιάννου επεσήμανε πως το δημαρχείο θα παραμείνει κλειστό συμβολικά, ωστόσο «δεν μπορώ να υποβάλλω στους υπαλλήλους να ακολουθήσουν τη δική μου θέση. Παρόλα αυτά» κατέληξε «νομίζω ότι όλη η πόλη θα μας ακολουθήσει σε αυτό το εγχείρημα».

Τιποτε δεν τελειώνει, αν ο λαός δεν το επιτρέψει.

Η μεγάλη καταιγίδα


Τα λεφτά τελείωσαν
Για την ακρίβεια..μας τα τελείωσαν
Ακόμη πιο συγκεκριμένα...μας τα πήραν
Τι πέτυχαν λοιπόν...
''Χτύπα στο στομάχι αν θες να αχρηστέψεις το κεφάλι''
Αρχικά ήρθε το χάος
Απόγνωση,φόβος, πανικός, κατάθλιψη,απογοήτευση,αυτοκτονίες, φυγή στο εξωτερικό,μικρή επιστροφή στην ύπαιθρο..
Μαζί με όλα  τα παραπάνω ήρθαν και αμέτρητες κλοπές και δολοφονίες από
διάφορα ''φρούτα'' που μετοίκησαν στην φαιδρά πορτοκαλέα, για να συζήσουν και να συνεργαστούν
 αγαστά με τους εδώ αυτόχθονες..
Μεγάλες διαμαρτυρίες ξεκίνησαν. Ειρηνικές μεν αλλά έπεσε πολύ γερό ξύλο
Ύστερα ήρθαν φράκτες, και σιδερόφρακτες παρελάσεις.
Χλιαρές διαμαρτυρίες ακολούθησαν αλλά έως εκεί..Ξύλο πολύ έπεφτε όταν οι διαμαρτυρόμενοι παρεκτρέπονταν λιγάκι παραπάνω
Το ξύλο ως γνωστόν το δίνουν τα  ένστολα εκτελεστικά όργανα της πολιτείας
Αργότερα, κι ενώ τα ψυχικά αποθέματα  του λαού πέρασαν στην διαδικασία της αποσύνθεσης,
παρουσιάστηκαν άλλα ευτράπελα..
Πολιτικοί υπάλληλοι, διάφοροι αξιωματούχοι, εκλεγμένοι ή διορισμένοι,δημοτικοί άρχοντες
 αλλά και επώνυμοι ''μεγάλοι'' δημοσιογράφοι...
άφησαν κατά μέρος το παραδοσιακό γλύψιμο του ''κυρίαρχου λαού'' και πέρασαν στο φτύσιμο και στον χλευασμό !!
Απίστευτο αλλά αληθινό....
Ο λαός γι' αυτούς, έπαψε πια να είναι σοφός και κυρίαρχος, κι έγινε του πεταματού..
Και συνέχισαν να προκαλούν και να χλευάζουν, αφού διεπίστωσαν πως κάθε μεμονωμένη αντίδραση, ατόμου ,ομάδας ή συλλόγου καταστελλόταν  στη στιγμή
Κι από πάνω έβγαιναν σωρηδόν όλοι οι καναλοδημοσιογράφοι κι έβριζαν εν χορώ τους ανεπίτρεπτους,κακομαθημένους και ανεπείδεκτους ''μαθήσεως''  Έλληνες
Ύστερα ήρθε σιωπή αλλά περίεργη σιωπή
Διότι δεν έβλεπες πια απόγνωση στα πρόσωπα, αλλά ένα είδος χαρούμενης προσμονής
Και διαύγειας
Και αποφασιστικότητας
Περίεργα πράγματα
Κι ο φόβος σα να άρχισε να σβήνει απ' τα πρόσωπα
Κι όλα αυτά μέσα στην ανέχεια, στην άγρια φορολογία και στις κάθε είδους περικοπές
Τι  είχε συμβεί ;
Κανείς δε μιλούσε πια στις παρέες  για κρίσεις, για πολιτικές, για κόμματα, για αρχηγούς και              '' παρατάξεις''
Και τότε άρχισαν δειλά δειλά  οι Άρχοντες να καταλαβαίνουν τι είχε συμβεί..
Ή μάλλον τι θα ακολουθούσε:
Μη φοβάσαι όταν ο λαός διαμαρτύρεται, αντιδράει, εκλιπαρεί και φωνάζει.
Αλλά να τρέμεις όταν οι άνθρωποι σωπάσουν και φανούν   παραιτημένοι,
νικημένοι  , ακινητοποιημένοι κι ανέκφραστοι
Γιατί έτσι ξεκινούν οι μεγάλες καταιγίδες
Κι έτσι λιώνουν δίχως φωτιά τα σίδερα

ΧΙΛΙΑ ΜΠΡΑΒΟ !

 ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΙ ''ΑΡΧΟΝΤΕΣ''  ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΡΟΥΝ..

ΚΑΙ ΝΑ ΨΑΧΝΟΝΤΑΙ....ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΑΝΑΚΤΟΥΝ.....

30 ΜΑΪ́ 20

Για ένατη συνεχόμενη χρονιά, η Κίνηση Δημοτών Έδεσσας «Ίων Δραγούμης», φιλοξένησε, πριν λίγες ημέρες, στην Ελλάδα, 40 μέλη και φίλους του συλλόγου Φιλίας και Συνεργασίας οι ''Δουρίοπες''. Ο σύλλογος αυτός, έχει έδρα την πόλη του
Περλεπέ της ΠΓΔΜ (Prilep FYROM)» και μία από τις βασικές δραστηριότητές του είναι η διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας σε παιδιά και ενήλικες με Ελληνική ή μη καταγωγή.
Ο σύλλογός «Ίων Δραγούμης», στηρίζει τον παραπάνω σύλλογο, με βιβλία και γραφική ύλη. Τα τελευταία χρόνια φιλοξενεί, για μία ημέρα κάθε φορά, πενήντα περίπου μαθητές, συνοδούς και δασκάλους του παραπάνω συλλόγου και τους ξεναγεί στα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους της Μακεδονίας. Το 2010, το 2013 και το 2016 τους ξενάγησε στο μουσείο και τον αρχαιολογικό χώρο της Πέλλας, το 2011, το 2014 και το 2017 στους αντίστοιχους χώρους της Βεργίνας και το 2012 και το 2015 στο Δίον.
Φέτος η φιλοξενία ξεκίνησε με επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο του Δίου όπου οι καλεσμένοι είχαν την ευκαιρία να περιηγηθούν στους δρόμους και τα ιερά των αρχαίων Μακεδόνων. Ήταν μία πρωτόγνωρη εμπειρία για αυτούς και εντυπωσιάστηκαν. Η ξενάγηση συνεχίστηκε στο αρχαιολογικό Μουσείο του Δίου. Χαρακτηριστικά είναι τα επιφωνήματα έκπληξης όλων όταν μπαίνοντας στην κεντρική αίθουσα του μουσείου και αντίκρισαν την πληθώρα των αυθεντικών αγαλμάτων. Όπως είπαν αργότερα και οι ίδιοι δεν είχαν επισκεφθεί ποτέ άλλοτε Ελληνικό μουσείο. Η ξεναγός, την οποία ευχαριστούμε για την προσφορά της, φρόντισε να γίνει κατανοητή η σημασία του κάθε εκθέματος και απάντησε αναλυτικά στις πολλές ερωτήσεις τους.
Η ημέρα έκλεισε με επίσκεψη στην παραλία της Κατερίνης όπου όλοι χαλάρωσαν με την θέα της θάλασσας και το δροσερό αεράκι της.
Οφείλουμε να αναφέρουμε ότι οι επισκέψεις αυτές τα τελευταία έξι χρόνια πραγματοποιούνται με την οικονομική στήριξη της κ. Νίνας Γκατζούλη, Συντονίστριας των Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου, και του Παναγιώτη Μπαλτατζή πρώην Αντιπροέδρου της Ανωτάτης Αρχής του Διεθνούς Ιδρύματος «Μεγάλου Αλεξάνδρου».
Ικανοποιημένοι από την άψογη οργάνωση και φιλοξενία ευχαρίστησαν από καρδιάς τους παραπάνω χορηγούς και τον υπεύθυνο οργάνωσης της επίσκεψης κ. Δ. Γιουματζίδη, γραμματέα της Κίνησης Δημοτών Έδεσσας «Ίων Δραγούμης», δίνοντας ραντεβού για του χρόνου.