Ποια κιθάρα.....


Είναι αδύνατον.....
Στέλνεις το παιδί σου να μάθει κιθάρα 
για να ωφεληθεί σε τι ;
Τι είναι αυτά που ακούει στο σπίτι ;
Τι είναι αυτά που βλέπει στην τηλεόραση ;
Του πρότεινες κάποιον πραγματικό κιθαρίστα;
Αν είναι κορίτσι, της πρότεινες κάποια πραγματική μουσικό ή συνθέτρια ;
Έστω μια Βανέσα Μέ'ι'...
Έχασες το παιχνίδι
Πριν ακόμη στείλεις το παιδί στον δάσκαλο, είχες χάσει το παιχνίδι
Είσαι από 'κείνους τους φαιδρούς μήπως,
που νομίζουν πως η μουσική είναι γλέντι και διασκέδαση ;
Πόσα χρόνια πίσω......
Γνωρίζεις πόσο καλό ή πόσο κακό μπορεί να σου κάνει η μουσική ;
Επειδή,όπως όλα,έχει κι αυτή δυο όψεις
Συμφωνείς με τα χάλια και τα πανηγύρια της τηλεόρασης ;
Αν όχι που είναι η αντίδρασή σου ;
Ποια είναι η αντίστασή σου ;
Τι μυνηματάκια  περνάει το SURVIVOR ;
Το σκέφτηκες ποτέ ;
Ρώτα να σου πουν..
Αλλά μάλλον συμφωνείς.Δεν εξηγείται αλλιώς..
Τέτοια απάθεια κι αδιαφορία
Τι τραγουδούν όλες  αυτές οι έξαλλες τραγουδιάρες  της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας ;
Αυτές με τα σορτσάκια και τα ίχνη ρούχων...
Για τι πράγμα μιλούν τα τραγουδάκια τους ;
Ποιος τους τα γράφει; Γιατί ;
Ποιος ρωτάει και ποιος νοιάζεται
Δε σε ενδιαφέρει ; Για ποια πρότυπα μιλάμε ;
Είσαι ανίκανος να κινηθείς , να πεις κάτι, να σχολιάσεις ;
Η μήπως δεν έχεις λόγο να αρθρώσεις ;
Δεν τα βγάζεις πέρα με τα παιδιά ; Τότε πως τα μεγαλώνεις ;
Να γίνουν τι ; Να μάθουν τι ;Να παίξουν τι ;
Απαθείς,νυχτωμένοι κι ανίδεοι..

Συνεχίζεται

Έξυπνες συσκευές-Ηλίθιοι άνθρωποι



Aς το καταλάβουμε με το υπόλοιπο μυαλού που μας έχει απομείνει -
Όσο γίνονται εξυπνότερες οι συσκευές της θεοποιημένης  σύγχρονης τεχνολογίας,
τόσο το μυαλό  θα ''μαζεύει'', θα συρρικνώνεται.
Και θα καταλήξει σε μέγεθος φουντουκιού μέσ' το κούφιο μας  κεφάλι.
Αφού τα πάντα έχουν τίμημα, αυτό θα είναι το τίμημα της ανοησίας των ανθρώπων..

Προσκυνήστε smartphones και  smart- tv
Αγοράστε ότι σας πλασάρουν
Κάντε το θέλημα των ''αγορών''
Προωθήστε τα σχέδια των αρπακτικών
Και μετά-βαθιά απορημένοι -αναρωτηθείτε 
για πολλοστή  φορά : 
Τι δεν πάει καλά στην ΑΘΛΙΑ ζωή μου ;

Ο Ελληνικός λαός κάνει νάνι μετά απ'τα συναρπαστικά επεισόδια του SURVIVOR..
Όλα βαίνουν καλώς Τι σου είναι το κοπάδι.
Αλλά κοντοζυγώνει η μαύρη νύχτα


Αποφθέγματα διδασκάλου Πυθαγόρη


  • Η Αρχή είναι το ήμισυ του παντός.
  • Ο άνθρωπος είναι θνητός με τους φόβους του, και αθάνατος με τις επιθυμίες του.
  • Άσε τους μεγάλους δρόμους και πάρε τα στενά.
  • Όσο ο Άνθρωπος συνεχίζει να είναι ο άσπλαχνος καταστροφέας των κατώτερων ζώντων όντων δεν θα γνωρίσει ποτέ υγεία και ειρήνη. Γιατί όσο οι άνθρωποι κατασφάζουν τα ζώα, θα σκοτώνουν ο ένας τον άλλο. Πράγματι, αυτός που σπείρει τον καρπό του φόνου και του πόνου δεν μπορεί να δρέψει χαρά και αγάπη.
  • Είναι αδύνατο να θεωρείται ελεύθερος αυτός που είναι δούλος στα πάθη του και κυριαρχείται από αυτά.
  • Αν λέγεται κάποιο ψέμα, να το αντιμετωπίζεις με ηρεμία
  • Να κάνεις αυτά που νομίζεις πως είναι σωστά, έστω κι αν κάνοντας αυτά πρόκειται να σε κακολογήσουν. Γιατί ο όχλος είναι κακός κριτής κάθε καλού πράγματος
  • Ποτέ να μην κάνεις τίποτα αισχρό, ούτε μαζί με άλλον, ούτε μόνος σου. Περισσότερο απ’ όλους να ντρέπεσαι τον εαυτό σου
  • Ο κόσμος είναι αριθμοί.


Το διαβάσαμε από το: Η Πυθαγόρεια φιλοσοφία για τη μουσική και τα μαθηματικά http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2017/05/blog-post_936.html#ixzz4gtyU9v6o

Ανεπίδεκτοι 2.500 χρόνων

Με τo κινητό στο χέρι και το survivor στις οθόνες
συνεχίζεται η καθημερινότητα των συντοπιτών.
Σέρνουν απ'τη μύτη,απ'τα μάτια ,απ' τ 'αυτιά τα κοπάδια,τις αγέλες
Γλεντούν ,πίνουν και χορεύουν,κι έχουν σκάσει απ' τα γέλια οι Άρχοντες
Δεν μπορούν κι οι ίδιοι να πιστέψουν το μέγεθος της ανθρώπινης ανοησίας
Δεν ξυπνά αυτός που δεν θέλει να ξυπνήσει
Η πορεία δρομολογήθηκε και δεν αλλάζει
Τα αποτελέσματα  είναι -πάνω κάτω- αυτά 
που ανέμεναν οι Σχεδιαστές
Εξαθλίωση, πνευματική κατάπτωση, νοητική καταβάρθρωση
Ο άνθρωπος, φτωχό και ηλίθιο πιόνι, που νομίζει το δύσμοιρο ότι
οι εξελίξεις περνούν απ' τα χέρια του
Το πείραμα πέτυχε, το πειραματόζωο ανταποκρίθηκε
Και τώρα ξεψυχά ανήμπορο
Χωρίς καν να κατανοεί τι έχει συμβεί, στην κάποτε
ξένοιαστη και ανέφελη ζωούλα του.
Στη ζωούλα όπου νοιαζόταν αποκλειστικά για το τομάρι του
Για το Εγώ  του και για την κοιλιά του
Ξαφνικά η κοιλιά άρχισε να μη γεμίζει και το  Εγώ άρχισε να μην ικανοποιείται
Κι άρχισε να χάνεται η γη κάτω απ' τα πόδια
Ό,τι τά'ι'ζε η μαύρη προπαγάνδα  μέσω της μαγικής οθόνης,
ο ανίδεος πλην κουτοπόνηρος ανθρωπάκος, το κατάπινε..
Μέχρι και την κοινή καταγωγή ξέχασε κι άρχισε να αμφιβάλει
Επειδή αυτή είναι η εργασία των Σχεδιαστών..να σπέρνουν ζιζάνια
Ζιζάνια και διχόνοια απύθμενη
Διχόνοια ,σ'έναν λαό βαθιά διχασμένο απ' τα αρχαία χρόνια
Την Ιστορία του  την βάφτισαν ''μύθο''
Και φυσικά το κατάπιε αμάσητο κι αυτό ,όπως και όλα τ'άλλα
Τους κατακτητές του,βιαστές και καταστροφείς, έφτασε να τους
λατρεύει ως νέους θεούς και σωτήρες
Τώρα οι πόρτες άνοιξαν και μπήκαν οι  οχτροί
Μιλιούνια από δαύτους ,καρτερούν την ώρα και τη στιγμή
Τώρα, κάποιες μνήμες ξύπνησαν, κάποιοι άρχισαν να υποψιάζονται το κακό που έρχεται,
άρχισαν να γκρινιάζουν και να φωνάζουν ..
Μα είναι ήδη πολύ αργά 
Ο κοινός νους μπορεί να καταλάβει την συνέχεια του έργου
Αλλά οι πολλοί ακόμη υπνοβατούν
Ακόμα ψάχνουν χρήμα κι ευκαιρίες.....
Ναι, πρόκειται  για σύγχρονη τραγωδία
Ο Ευριπίδης κι ο Αισχύλος θα την είχαν κάνει αριστούργημα επί σκηνής

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ


Ο Ιπποκράτης έλεγε οτι κάθε νόσος ξεκινά πρώτα από την ψυχή και μετά καταλήγει στο σώμα. Και πριν αποφασίσουμε ποιά θεραπεία θα ακολουθήσουμε για το σώμα, πρέπει πρώτα να έχουμε θεραπεύσει το τραύμα της ψυχής. Είναι τραγικό σήμερα να μην γνωρίζουμε καν την τεράστια δύναμη της ψυχικής μας κατάστασης αλλά και των σκέψεων που προέρχονται από αυτήν, και πως ακριβώς λειτουργεί όλο αυτό και επηρεάζει το σώμα μας.
Μόνο τα τελευταία χρόνια η σύγχρονη ιατρική άρχισε να μελετά και να αποδέχεται την επίδραση των σκέψεων στην υγεία μας.
Έχει αποδειχθεί πλέον ότι ανάλογα με τον τύπο των σκέψεων μας ο εγκέφαλος μας κάνει και ανάλογες συνάψεις, στέλνοντας τα ανάλογα μηνύματα-εντολές στα κύτταρα μας.
Για παράδειγμα σε έναν άνθρωπο που είναι μόνιμα δυστυχισμένος ή καταθλιπτικός το σώμα του βρίσκεται σε συνεχή άμυνα με αποτέλεσμα να επιτίθεται στα ίδια του τα κύτταρα. Τα λεγόμενα αυτοάνοσα νοσήματα είναι δημιουργίες του ίδιου του σώματος που προσπαθεί να καταπολεμήσει την δυστυχία του εαυτού του.
Μη γνωρίζοντας μέχρι σήμερα το γιατί γίνεται αυτό, το είχαν αποδώσει σε κληρονομικούς παράγοντες ή σε άγχος. Που βέβαια αυτό που “κληρονομείται” από τον ασθενή γονέα είναι το ψυχικό του πρόβλημα πού πολύ εύκολα μπορεί να “εναποθέσει” στο παιδί του.
Τα παιδιά είναι πάντα ο εύκολος στόχος για έναν προβληματικό γονέα. Γιατί είναι πάντα ανοιχτά σε εκείνον και του έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη, με αποτέλεσμα εκείνος να ξεφορτώνει πάνω τους όλα του τα ψυχολογικά προβλήματα, τις ανασφάλειες και την δυστυχία του, με αποτέλεσμα τα παιδιά να αναπτύσσουν ακριβώς το ίδιο μοτίβο. Και αυτό το ονομάζουμε κληρονομικότητα……
Ο άλλος μεγάλος “ένοχος” το άγχος, μας επηρεάζει αρνητικά προκαλώντας υπερβολική έκκριση κορτιζόλης στον εγκέφαλο με αποτέλεσμα να έχουμε μόνιμο αίσθημα της ανασφάλειας, και την πεποίθηση οτι τίποτα δεν θα πάει καλά.
Και φυσικά, δεν πάει εφόσον οι ίδιοι βάζουμε σε άμεση εφαρμογή το καταστροφικό, απόλυτα δικό μας δημιούργημα, που ονομάσαμε “ο νόμος του Μέρφυ”.
Για να εκδηλωθεί όμως ένα νόσημα αυτοάνοσο ή μη, χρειάζεται ένα ισχυρό υπόβαθρο.
Συνήθως οι άνθρωποι που εκδηλώνουν χρόνια νοσήματα φέρουν πολύ ισχυρά ψυχικά τραύματα που πολλές φορές (αλλά όχι πάντα) δεν τα θυμούνται καν. Υπάρχουν μέσα στον υποσυνείδητο νου ενώ ο συνειδητός έχει μπλοκάρει την συγκεκριμένη μνήμη.
Επίσης αιτία εκδήλωσης της νόσου μπορεί να είναι ένα πολύ ισχυρό συναισθηματικό σοκ, ή ένα έντονα αρνητικό συναίσθημα και σ’αυτές τις περιπτώσεις το νόσημα εμφανίζεται άμεσα.
Κάθε αρνητική σκέψη ρίχνει το βιομαγνητικό-ηλεκτρικό φορτίο του κυττάρου κάτω από τα 50 μιλιβόλτ, με άριστο τα 85 με 100.Αν μείνει έτσι κάποιες μέρες γίνεται νόσος ενώ αν συνεχιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα λόγω συνεχόμενων αρνητικών αισθημάτων και αρνητικών σκέψεων και διάθεσης, μετατρέπεται σε χρόνιο νόσημα.
Σήμερα υπάρχουν ομάδες σε μεγάλα πανεπιστήμια ανά τον κόσμο που μελετούν όλο αυτό το κομμάτι. Και όποιος ανατρέξει σε αξιόπιστα ιατρικά περιοδικά του εξωτερικού βρίσκει δημοσιευμένα αποτελέσματα που αποδεικνύουν ακριβώς αυτό. Ότι όλες τις ασθένειες εμείς τις δημιουργούμε, γιατί με κάποιο τρόπο χρειάζεται να αποφορτιστούμε από όλον αυτό τον αρνητισμό που κουβαλάμε μέσα μας. Οπότε σωματοποιούμε το πρόβλημα και το κάνουμε ασθένεια.
Το θετικό και πολύ ελπιδοφόρο είναι οτι αρχίζουν σιγά σιγά να βγαίνουν νέοι γιατροί με ανοιχτά μυαλά, (γιατί είναι απαραίτητη προυπόθεση να έχουν ανοιχτά μυαλά για μπορέσουν να ξεφύγουν από τον ιατρικό δογματισμό), που αντιμετωπίζουν πλέον τον ασθενή ολιστικά συνδυάζοντας την κλασσική ιατρική με της εναλλακτικές θεραπείες.
Σήμερα πάρα πολλά νοσοκομεία της Γερμανίας έχουν επίσημα ηχοθεραπευτές που ασκούν την μέθοδο Peter Hess με εξαιρετικά αποτελέσματα σε ανθρώπους με εγκεφαλικά, σκλήρυνση κατά πλάκας, μυοσκελετικά προβλήματα, ανθρώπους με εγκεφαλική παράλυση και ένα σωρό άλλα.
Όπως επίσης αρκετά νοσοκομεία επιτρέπουν σε ενεργειακούς ψυχολόγους και θεραπευτές να έρχονται και να εφαρμόζουν τις τεχνικές τους σε ασθενείς μέσα στο νοσοκομείο.
Θα τολμήσω να πω οτι είναι στο χέρι μας να μην νοσούμε πιά, αρκεί να δούμε την αλήθεια κατάματα δίχως να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας.
Ότι δημιουργούμε μπορούμε και να το αναστείλουμε.
Μπορεί να ακούγεται περίπλοκο αλλά στην πραγματικότητα είναι απλό και μεγαλειώδες. Όσοι το έχουν κάνει δεν είναι υπεράνθρωποι, είναι απλοί άνθρωποι που αποφάσισαν συνειδητά να μην νιώθουν και να μην είναι πιά άρρωστοι.
Ο κόσμος αρχίζει να αλλάζει, και να κατανοεί ότι για να υπάρξει μια ανθρωπότητα δίχως ασθένειες χρειάζεται μια ολιστική προσέγγιση του εκάστοτε προβλήματος και όχι μονομερής θεραπεία.
Χρειάζεται όπως ακριβώς είπε ο Ιπποκράτης θεραπεία πρώτα της ψυχής και μετά του σώματος.
Μάρη

Μέγιστος

Επίλογος του Μίκη Θεοδωράκη
Δεν υπάρχει αμφιβολία. Αυτό είναι το τελευταίο μου βιβλίο! Ομολογώ ότι λυπάμαι γι’ αυτό, γιατί μου άρεσε να γράφω διάφορα κείμενα και ποιηματάκια πολύ πριν αρχίσω να γράφω μουσική. Γιατί και την μουσική την έγραφα, μόνο που αντί για λέξεις έγραφα μουσικούς φθόγγους. Μπορεί άραγε αυτός που χτυπά πλήκτρα να νιώθει την ίδια μέθη, Τον ίδιο ίλιγγο με μας που κρατούσαμε πένα με μελάνι είτε μολύβι που κάθε τόσο το ξύναμε για να πάρουμε μιαν ανάσα, μια πνοή ικανοποίησης για το έργο μας, που εκείνη τη στιγμή το θεωρούσαμε μοναδικό!
Ο συγγραφέας και ο ποιητής, που έχει φτάσει σε βαθμό να τυπώνεται και να διαβάζεται, σίγουρα νιώθει σαν ημίθεος. Τι να πω όμως για τον συνθέτη, που τους ψυχρούς φθόγγους του, τους γραμμένους πάνω σε ένα χαρτί, μπορείς να τους ακούσεις να ζωντανεύουν και να πετούν σαν σμήνη πουλιών που διαπερνούν τα τείχη του πραγματικού κόσμου και γίνονται αυλοί, ήχοι ενός θεϊκού κόσμου που είναι το μουσικό του έργο, καθώς εισβάλλει σε χιλιάδες ψυχές, σκέψεις, αισθήματα, καρδιές του κάθε Ανθρώπου χωρίς διάκριση.
Τι να πω λοιπόν για τον συνθέτη; Ότι είναι ένας μικρός Θεός; Όχι!
Θα πω μονάχα ότι είναι ευλογημένος... Σαν τη θάλασσα, που όσο κι αν τη δέρνουν οι άνεμοι και κυματίζει, αφρίζει με χίλιους τρόπους, όμως όλα αυτά συμβαίνουν στην επιφάνειά της, γιατί λίγο πιο κάτω παραμένει ήρεμη, πανέμορφη, ευλογημένη.
Το ίδιο και η ζωή μου, που τα έζησε όλα. Στον υπερθετικό. Τη χαρά και τον πόνο. Το κόκκινο και το μαύρο. Την αγάπη και το μίσος. Τον θρίαμβο και την απογοήτευση. Το φως και το σκοτάδι. Αυτή υπήρξε η ζωή μου. Η γνωστή. Γιατί την άλλη, που σας αποκαλύπτω σήμερα, την έζησα γαλήνιος, βέβαιος και ευλογημένος.
Έτσι το θέλησε η Μοίρα, αυτός ο αποχαιρετισμός να συμπέσει με την εικόνα της Αγίας Μητέρας μου της προσφυγοπούλας από τον Τσεσμέ της Μικράς Ασίας, την ίδια εικόνα που είδα σε κάποια άλλη.
Με τον ίδιο σας αποχαιρετώ κι εγώ.
Μίκης Θεοδωράκης,
Ιανουάριος 2017