οι '' Ευχάριστα Υπάκουοι Δούλοι'' 1

Μια ανάρτηση που θα ολοκληρωθεί προς το τέλος του καλοκαιριού, και θα παρουσιαστεί σε 
συνέχειες.
Πρόκειται για διαπιστώσεις-προσωπικές- βάση εμπειριών όλων των χρόνων στην έως τώρα πορεία μου.
Αν και δεν είναι ευχάριστες, είναι εν τούτοις αληθινές.
Ίσως κάποιοι ,κάποτε, κάπου, τις διαβάσουν και ίσως, στο ελάχιστο, επηρεαστούν απ' αυτές.
Αυτό θα είναι το μεγάλο , προσωπικό κέρδος..
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με την πρώτη διαπίστωση :

Οι Ευχάριστα Υπάκουοι Δούλοι ζουν κυρίως στις μεγαλουπόλεις- τερατουπόλεις.
Αρνούνται πεισματικά να τις εγκαταλείψουν,διότι όπως επαναλαμβάνουν με φιλοσοφική διάθεση : '' τι να πάμε να κάνουμε στο χωριό ;'' 
ή ''πέτρες θα τρώμε ;''
Έτσι ,σέρνονται με βαριεστιμάρα πίσω απ' τις εξατμίσεις των λεωφορείων και των χιλιάδων Ι.Χ, βρίζοντας και καταριώντας την άσχημη μοίρα τους,
που τους κρατάει κάτω, στον πάτο, φτωχούς, κουρασμένους και άσημους...
Είναι έτοιμοι να ακούσουν , να συζητήσουν και να γνωμοδοτήσουν για τα πάντα..Επειδή, γνωρίζουν τα πάντα.Τόσα χρόνια στο έρ'μο το τσιμέντο.
Ας είναι καλά η τσιμεντόσκονη, η αιθαλομίχλη και η μπόχα των σκουπιδιών..Μεγάλο πανεπιστήμιο

Η εκδήλωση

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η 8η κεντρική εκδήλωση του ηχοτάξιου,
στις 13/6 στο cafe bar Frients.
Ευχαριστούμε όλους τους συντελεστές  ,σε κάθε τομέα, 
για την πολύτιμη   συνεισφορά τους .



Λάθος άνθρωποι...

ΜΗΝ ΑΝΑΖΗΤΑΣ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΣΟΥ ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Υπάρχει μια παλιά ιστορία για ένα παιδί που πήγε να ζητήσει τη βοήθεια ενός σοφού….
«Ήρθα, δάσκαλε, γιατί νοιώθω τόσο ασήμαντος που δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα. Μου λένε ότι δεν αξίζω τίποτα, ότι δεν κάνω τίποτα σωστά, ότι είμαι αδέξιος και χαζός. Πως μπορώ να βελτιωθώ; Τι μπορώ να κάνω για να με εκτιμήσουν περισσότερο;»
Ο δάσκαλος, χωρίς να τον κοιτάξει, του είπε:
«Πόσο λυπάμαι, αγόρι μου. Δεν μπορώ να σε βοηθήσω γιατί πρώτα πρέπει να λύσω ένα δικό μου πρόβλημα. Μετά, ίσως..» και ύστερα από μια παύση συνέχισε : «Αν θέλεις να με βοηθήσεις εσύ, μπορεί να λύσω γρήγορα το πρόβλημά μου και μετά να μπορέσω να σε βοηθήσω.»
«Ε …;μετά χαράς, δάσκαλε» είπε διστακτικά ο νεαρός, νοιώθοντας ότι τον υποτιμούσαν για άλλη μια φορά και μετέθεταν τις ανάγκες του.
«Ωραία» συνέχισε ο δάσκαλος. Έβγαλε το δαχτυλίδι που φορούσε στο αριστερό του χέρι και το έδωσε στο αγόρι, λέγοντας :»Πάρε το άλογο που είναι εκεί έξω και τρέξε στην αγορά. Πρέπει να πουλήσω αυτό το δαχτυλίδι για να πληρώσω ένα χρέος. Είναι ανάγκη να πάρεις όσο περισσότερα χρήματα μπορείς για αυτό. Και με κανέναν τρόπο μη δεχτείς λιγότερα από ένα χρυσό φλουρί. Πήγαινε και έλα με το χρυσό φλουρί όσο πιο γρήγορα μπορείς.»
Ο νεαρός πήρε το δαχτυλίδι κι έφυγε. Μόλις έφτασε στην αγορά άρχισε να προσφέρει το δαχτυλίδι στους εμπόρους που το κοίταζαν με κάποιο ενδιαφέρον, ώσπου ο νεαρός έλεγε τι ζητούσε γι’ αυτό.
Όταν το παιδί έλεγε «ένα χρυσό φλουρί» άλλοι γελούσαν, άλλοι του γύριζαν τις πλάτες και μόνο ένας γέροντας φάνηκε αρκετά ευγενικός για να μπει στον κόπο να του εξηγήσει ότι ένα χρυσό φλουρί ήταν πάρα πολύ για ένα δαχτυλίδι. Θέλοντας να βοηθήσει, ένας του πρόσφερε ένα ασημένιο νόμισμα κι ένα μπακιρένιο τάσι, όμως, ο νεαρός είχε οδηγίες να μη δεχτεί λιγότερα από ένα χρυσό φλουρί κι έτσι απέρριψε την προσφορά.
Αφού προσπάθησε να πουλήσει το κόσμημα σε όποιον συνάντησε στο δρόμο του στην αγορά – και σίγουρα θα ήταν πάνω από εκατό άτομα – παραδέχτηκε την αποτυχία του, καβάλησε το άλογο και γύρισε πίσω.
Πόσο θα ήθελε ο νεαρός να είχε ένα χρυσό φλουρί για να το δώσει στο δάσκαλο και να τον γλυτώσει από το πρόβλημά του. Έτσι, θα έπαιρνε κι αυτός τη συμβουλή και τη βοήθεια του δασκάλου.
Μπήκε μέσα στην κάμαρη.
«Δάσκαλε» είπε, «λυπάμαι. Είναι αδύνατο να τα καταφέρω. Ίσως να μπορούσα να πάρω δύο ή τρία ασημένια, όμως, νομίζω ότι δεν μπορώ να γελάσω κανέναν για την πραγματική αξία του δαχτυλιδιού.»
«Αυτό που είπες είναι πολύ σημαντικό, νεαρέ μου φίλε» απάντησε χαμογελώντας ο δάσκαλος.
«Πρέπει πρώτα να μάθουμε την αληθινή αξία του δαχτυλιδιού. Καβάλησε πάλι το άλογο και πήγαινε στον κοσμηματοπώλη. Ποιος άλλος θα ξέρει καλύτερα; Πες του ότι θέλεις να το πουλήσεις και ρώτησέ τον πόσα μπορεί να πιάσει.Ομως, μην του το πουλήσεις όσα κι αν σου προσφέρει. Γύρισε πίσω με το δαχτυλίδι.»
Ο νεαρός καβάλησε το άλογο κι έφυγε πάλι.
Ο κοσμηματοπώλης εξέτασε το δαχτυλίδι στο φως του κεριού, το κοίταξε με το φακό, το ζύγισε και μετά είπε στο παιδί:
«Πες στο δάσκαλο, αγόρι μου, ότι αν θέλει να το πουλήσει αμέσως, δεν μπορώ να του δώσω παραπάνω από πενήντα οχτώ χρυσά φλουριά για το δαχτυλίδι του.»
«Πενήντα οχτώ χρυσά;» φώναξε το παιδί.
«Ναι» απάντησε ο κοσμηματοπώλης.
«Βέβαια,, με λίγη υπομονή θα μπορούσαμε να βγάλουμε γύρω στα εβδομήντα χρυσά φλουριά, όμως, αν είναι επείγον;»
Ο νεαρός έτρεξε συγκινημένος στο σπίτι του δασκάλου να του πει τα καθέκαστα.
«Κάθισε» του είπε ο δάσκαλος αφού τον άκουσε. «Είσαι κι εσύ σαν αυτό το δαχτυλίδι. ‘Ενα πολύτιμο και μοναδικό κόσμημα. Και σαν τέτοιο, πρέπει να σ΄εκτιμήσει ένας αληθινός ειδικός. Γιατί στη ζωή σου γυρίζεις εδώ κι εκεί ζητώντας να εκτιμήσει ο καθένας την πραγματική σου αξία;»
Και μ’ αυτά τα λόγια, έβαλε πάλι το δαχτυλίδι στο μικρό του δάχτυλο του αριστερού του χεριού…
πηγη

Η άλλη όψη του Τίποτα




Τα  τηλέ-είδωλα του λαού- τα λαμπερά Τίποτα















Μια φυσαρμόνικα που κλαίει
σπάζουν τ'αγάλματα κομμάτια
βοήθεια κράζουνε, βοήθεια
κι έχουν ορθάνοιχτα τα μάτια

Κι ο ουρανός που μας σκεπάζει
μια φυσαρμόνικα που κλαίει
και 'μείς ανυποψίαστοι κι ωραίοι
μέσα στο θαύμα που βουλιάζει

Λίγοι καλοί κι αυτοί μοιραίοι
παραιτημένοι κατά βάθος
Ω, με πόση ένταση και πάθος
γίνονται πρώτοι οι τελευταίοι

Δ. Μούτσης

Ποιος λαός;

Κανένας αρχηγός και ηγέτης δεν θα έρθει να σας βοηθήσει
Ούτε Έλληνας ,ούτε ξένος
Κι αν ακόμη περιμένετε Σωτήρα να σας σώσει, τότε πραγματικά σας αξίζει η σκλαβιά
Αν δεν αλλάξετε πεποιθήσεις και νοοτροπίες, τίποτα δε θ'αλλάξει ,πουθενά
Σας ύπνωσαν βαθιά και σας οδήγησαν εκεί που βρίσκεστε τώρα, στο Χάος
Πέσατε σαν τους χάνους  μεσ' την παγίδα.
Προσκυνήσατε ξενόφερτους με Ελληνικά ονόματα,δεν ερευνήσατε το παραμικρό για δαύτους...
σας κανόνισαν και πολύ καλά σας έκαναν...
Αλλά ακόμη βρίσκεστε σε  βαρύ λήθαργο
Ακόμα τολμάτε και μιλάτε για κόμματα
Και για πολιτικούς..
Γιατί ορέ απαίσιοι ;
Λαέ ανάξιε και μάζα ΑΠΑΙΔΕΥΤΗ
Πόσο θα παλέψουν αυτοί οι  λίγοι που αξίζουν; Ποιους να βοηθήσουν ;
Το μυαλό του λαού  είναι κολλημένο  στο  κυνήγι του χρήματος....
Το χρήμα και τις μαγκιές
Τις επιδείξεις και την μεγαλομανία
Που πάτε ορέ ξενόδουλοι ;
Που πάτε ρε καλαμοκαβαλημένοι ;
Τι σχέση έχετε εσείς ή η οικογένειά σας με το Παρίσι ή τη Ν.Υόρκη ;
Ποιούς πάτε ορέ  να ομοιάσετε ;
Εσείς που δεν είστε άξιοι να καθαρίσετε το πεζοδρόμιο έξω απ' την πόρτα σας,
γιατί είναι δουλειά του Δήμου ;
Και μου θέλετε να γίνεται Παριζιάνοι ;
Ντροπή ξεφτιλισμένοι..
Σίγουρα οι πιο ξεφτίλες της Ευρώπης
Αλλά η Ευρώπη αυτό το κατάλαβε
Γι' αυτό και οι πιο πολλοί μας αποκαλούν γύφτους
Εννοούν στον οργάνωση,στο πρόγραμμα και στην καλαισθησία βέβαια
Όπου με άριστα το 10, βρισκόμαστε το πολύ  στο 2,5
ΑΝΙΚΑΝΟΙ και ΚΑΚΟΓΟΥΣΤΟΙ
Μόνο για τα πανηγυράκια με τις πλαστικές καρέκλες και τα σουβλάκια
Έως που θα φτάναμε λοιπόν ;
Όλα κάποτε τελειώνουν
Ανόητο, κακιασμένο ποίμνιο
Τι φταίει η κατσίκα του γείτονα ;
Κι όμως, ακόμα μ' αυτήν ασχολείσαι..
Και με τις ηλίθιες δεισιδαιμονίες του μεσαίωνα
Τα πάντα εξελίχθηκαν κι άλλαξαν στον πλανήτη εκτός από 'μας
Αρνούμαστε πεισματικά
Υιοθετούμε κάθε χαζομάρα των ξένων, και αγνοούμε κάθε σοβαρή τους πρόταση
Κάθε καινοτομία, κάθε κατασκευή , κάθε ανακάλυψη
Δε δίνουμε δεκάρα για το καλό του συνόλου
ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑ ΜΑΣ
Ζωώδης κατάσταση
Και τα σκυλάκια του δρόμου ακόμη, οργανώνονται καλύτερα
ΟΧΙ
ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΥ ΨΗΛΑ
Μόνο στο πάτο του βαρελιού, που έχει κι  άλλο  πιο κάτω

Xωρίς σχόλιο

«Το σχολείο μάς έμαθε να το θεωρούμε απαραίτητο για οτιδήποτε θέλουμε να μάθουμε. Ο αυτοδίδακτος υποβιβάζεται σε «άνθρωπο χωρίς πτυχίο» και όλες οι δραστηριότητες του σχετικά με αυτό που έμαθε μόνος του είναι ύποπτες για τους άλλους, επειδή το σχολείο δημιούργησε την πεποίθηση ότι μόνο αυτό μπορεί να παρέχει και να πιστοποιεί τη γνώση».
 Ιβάν Ίλιτς

Ποια κιθάρα - 2

Αποτέλεσμα εικόνας για guitar clipart black and white
.....Απορία : 
Γίνεται να μην γνωρίζεις ποιοι πρωτο-εμφάνισαν την κιθάρα ;
Ποιοι την κατασκεύασαν; Πως έμοιαζε ; Πως έπαιζαν ;
Γίνεται να μιλάμε για Ισπανική κιθάρα ; Ή , ακόμη χειρότερα ..Αραβική ;
Γίνεται να αγνοούμε τα αυτονόητα ;
Μας λοιδορεί και ο  Τελευταίος. Που εν τω μεταξύ, έγινε πρώτος..
Και συνεχίζει..Επειδή απλά ..αγωνίζεται και εξελίσσεται.
Και αδυνατούμε να τον πλησιάσουμε ,επειδή η δική μας προσοχή και προσήλωση 
πέρασε πλέον σε άλλα επίπεδα..Στα επίπεδα της παρακμής  και της αυτοκαταστροφής.
Αυταρέσκεια και Υπερεγώ. Άγνοια και Άρνηση. Αδιαφορία και Τέλμα
Τα παιδάκια πλέον ''ζαλίζονται'' μόνο με  i-phone και samsung - τίποτα λιγότερο
Τα αγόρια βρίσκονται μεταξύ μπάλας και σκουπιδο-παιχνιδιών στα smartphones..
Tα κορίτσια ,στα σάβουρο -tv shows και  face book
Και οι γονείς τρέχουν ασταμάτητα για να προλάβουν τις εμπνεύσεις των κατασκευαστών..
Που είναι ατέλειωτες...και πανάκριβες
Τι να τους πει μια κιθάρα ;
Η κιθάρα φτιάχτηκε για άλλον σκοπό, ο οποίος πλέον διαφεύγει της αντίληψής μας
Η κιθάρα μπορεί να σε ταξιδέψει στο σύμπαν, σε νεφελώματα, γαλαξίες και αστερισμούς..
Εάν κατανοείς τον λόγο
Εάν γνωρίζεις τον τρόπο
Εάν το επιθυμείς σφοδρά
Εάν αφεθείς στον ήχο
Αλλά σ' αυτόν τον σκοτεινό περίγυρο, σ'αυτό το κλειδωμένο κελί,
φροντίζουν πάντοτε να κρύβουν με τέχνη
 τον αληθινό δρόμο
Κι οι άνθρωποι,  ως νήπια και αμνοί, ακολουθούν τις προσταγές της ''εξέλιξης''
Σκιές που τρεμοπαίζουν στον έντεχνα φωτισμένο τοίχο..


Ποια κιθάρα.....


Είναι αδύνατον.....
Στέλνεις το παιδί σου να μάθει κιθάρα 
για να ωφεληθεί σε τι ;
Τι είναι αυτά που ακούει στο σπίτι ;
Τι είναι αυτά που βλέπει στην τηλεόραση ;
Του πρότεινες κάποιον πραγματικό κιθαρίστα;
Αν είναι κορίτσι, της πρότεινες κάποια πραγματική μουσικό ή συνθέτρια ;
Π.χ Καρα'ί'νδρου ή Ρεμπούτσικα.
Έστω........ μια Βανέσα Μέ'ι'...
Έχασες το παιχνίδι
Πριν ακόμη στείλεις το παιδί στον δάσκαλο, είχες χάσει το παιχνίδι
Είσαι από 'κείνους τους φαιδρούς μήπως,
που νομίζουν πως η μουσική είναι γλέντι και διασκέδαση ;
Πόσα χρόνια πίσω......
Γνωρίζεις πόσο καλό ή πόσο κακό μπορεί να σου κάνει η μουσική ;
Επειδή,όπως όλα,έχει κι αυτή δυο όψεις.
Συμφωνείς με τα χάλια και τα πανηγύρια της τηλεόρασης ;
Ή μήπως τα βλέπεις όλα όμορφα ;
Αν όχι που είναι η αντίδρασή σου ;
Ποια είναι η αντίστασή σου ;
Τι μυνηματάκια  περνάει το SURVIVOR ;
Το σκέφτηκες ποτέ ;
Ρώτα να σου πουν..
Αλλά μάλλον συμφωνείς.Δεν εξηγείται αλλιώς..
Τέτοια απάθεια κι αδιαφορία
Τι τραγουδούν όλες  αυτές οι έξαλλες τραγουδιάρες  της παγκόσμιας μουσικής βιομηχανίας ;
Αυτές με τα σορτσάκια και τα ίχνη ρούχων...
Για τι πράγμα μιλούν τα τραγουδάκια τους ;
Ποιος τους τα γράφει; Γιατί ;
Ποιος ρωτάει και ποιος νοιάζεται
Δε σε ενδιαφέρει ; Για ποια πρότυπα μιλάμε ;
Είσαι ανίκανος να κινηθείς , να πεις κάτι, να σχολιάσεις ;
Η μήπως δεν έχεις λόγο να αρθρώσεις ;
Δεν τα βγάζεις πέρα με τα παιδιά ; Τότε πως τα μεγαλώνεις ;
Να γίνουν τι ; Να μάθουν τι ;Να παίξουν τι ;
Απαθείς,νυχτωμένοι κι ανίδεοι..

Συνεχίζεται

Έξυπνες συσκευές-Ηλίθιοι άνθρωποι



Aς το καταλάβουμε με το υπόλοιπο μυαλού που μας έχει απομείνει -
Όσο γίνονται εξυπνότερες οι συσκευές της θεοποιημένης  σύγχρονης τεχνολογίας,
τόσο το μυαλό  θα ''μαζεύει'', θα συρρικνώνεται.
Και θα καταλήξει σε μέγεθος φουντουκιού μέσ' το κούφιο μας  κεφάλι.
Αφού τα πάντα έχουν τίμημα, αυτό θα είναι το τίμημα της ανοησίας των ανθρώπων..

Προσκυνήστε smartphones και  smart- tv
Αγοράστε ότι σας πλασάρουν
Κάντε το θέλημα των ''αγορών''
Προωθήστε τα σχέδια των αρπακτικών
Και μετά-βαθιά απορημένοι -αναρωτηθείτε 
για πολλοστή  φορά : 
Τι δεν πάει καλά στην ΑΘΛΙΑ ζωή μου ;

Ο Ελληνικός λαός κάνει νάνι μετά απ'τα συναρπαστικά επεισόδια του SURVIVOR..
Όλα βαίνουν καλώς Τι σου είναι το κοπάδι.
Αλλά κοντοζυγώνει η μαύρη νύχτα