Η σοφία του Κόσμου

Nα κλείσεις το τάμπλετ για μέρες
Να κλείσεις την TV για μήνες
Να αφήσεις τα τσιμέντα για καιρό
Και να αποδράσεις,
να πας εκεί  που ο καθένας ανήκει
Στη Φύση
Εκεί να μετρήσεις τον εαυτό σου
Γιατί όποια άλλη γνώμη έχεις γι' αυτόν είναι άκυρη
Ο Κόσμος δεν είναι  μόνο οι άνθρωποι
Κι αν αφεθείς  στη Φύση, τότε θα την αγαπήσεις
Και θα μάθεις όλα όσα σου λείπουν
Απ' όλα αυτά τα μυστήρια που πασχίζεις να λύσεις κι άκρη δε βρίσκεις
Γιατί εκείνη έχει μέσα της όλες τις απαντήσεις
Κι όλη την ομορφιά
Και ολάκερη τη Σοφία του Κόσμου
Κι έτσι θα μάθεις πρώτα απ' όλα να τη σέβεσαι
Και να την προστατεύεις
Κι αν αυτό σου φαίνεται γελοίο,
 ότι είναι ικανός ένας άνθρωπος ν'αναλάβει  τέτοιο έργο
τιτάνιο,
τότε να φέρεις στο νου σου το αηδόνι
Κι αυτό μόνο φτάνει


Στη διάρκεια μιας μεγάλης πυρκαγιάς στο δάσος, όλα τα ζώα τρέχουν να ξεφύγουν από τη φωτιά εκτός από ένα αηδόνι, το οποίο παίρνει μια σταγόνα νερό στο ράμφος του, πετάει πάνω από τις φλόγες και τη ρίχνει στη φωτιά.
«Είσαι τρελός, δεν θα σταματήσεις την πυρκαγιά!», του λέει ένα ζώο. «Το ξέρω», απαντά το αηδόνι, «όμως κάνω αυτό που μου αναλογεί...»