Νοικοκύρης

Ο νοικοκύρης σκέφτεται τον επόμενο χειμώνα μέσα στον καύσωνα του Ιούνη.

Και παίρνει τα μέτρα του
Καθαρίζοντας τα παρτέρια του απ' τα αγριόχορτα ,με χαρά, σκέφτεται τα αγριόχορτα της γειτονιάς του. Έτσι βγαίνει απ' την αυλή του και τα κόβει κι εκείνα
Χωρίς  καμιά γκρίνια
Επειδή γνωρίζει πως η γκρίνια είναι η χειρότερη κατάρα: Είναι η τιμωρία του εαυτού.
Ο νοικοκύρης χαίρεται για τα όμορφα σπίτια του χωριού του και λυπάται για την ασχήμια
 και την τεμπελιά..
Δεν αναβάλλει για αύριο,γνωρίζει πως την αναβολή ακολουθεί κι άλλη αναβολή.Η αναβολή είναι κόρη της τεμπελιάς.
Αν και διαθέτει ελάχιστο χρόνο,πάντοτε βρίσκει για να υπηρετήσει τους φίλους του
Ποτέ όμως δεν μπορεί να βοηθήσει τους ράθυμους και παθητικούς...Και λυπάται αληθινά γι' αυτό
Είναι νοικοκύρης επειδή μετράει τις οικονομίες του..κρατάει για την δύσκολη ώρα..ποτέ δεν βρίσκεται απροετοίμαστος..
Ο νοικοκύρης δέκα μετράει και μια κάνει
Αλλά και δέκα σκέφτεται και μια μιλάει
Δέκα υπολογίζει και μια υπόσχεται
Ο νοικοκύρης χαίρεται με συγγενείς και φίλους τις γιορτές και τις μαζώξεις και τις εκδρομές
Και δίνει την ψυχή του ολόκληρη
Μα πάντοτε, στο πίσω μέρος του μυαλού του, κρατάει σκέψη για τα δύσκολα
Επειδή δεν ζει στον κόσμο του, αλλά βλέπει καθαρά τι συμβαίνει τριγύρω του
Και τι πιθανά μπορεί να συμβεί αύριο το πρωί
Ο νοικοκύρης θυμάται τα γεγονότα της Ιστορίας, αλλά θυμάται και τα λόγια του παππού :
''Όταν η αλεπού μπει στο κοτέτσι του γείτονα, περίμενέ την και στο δικό σου''
Θυμάται κι άλλα σοφά λόγια :''Αν επιθυμείς ειρήνη, ετοιμάσου για πόλεμο''
Έτσι δεν φροντίζει μόνο για τις προμήθειες της εβδομάδας, αλλά του μήνα ή και του χρόνου..
Είναι κύριος του οίκου του , ''εν οίκω κύριος''.. Δεν βασίζεται σε καμία ''τύχη'' για να μην τον βρει   ''το κακό''
Το ''κακό'' γνωρίζει καλά που θα χτυπήσει...Τους ανέτοιμους,τους απροετοίμαστους,τους παραπλανημένους, τους αδύναμους, τους υπερόπτες και ανόητους.
Γι΄ αυτό φυλάει τα ρούχα του για να του απομείνουν τα μισά...
Οδυνηρές εκπλήξεις  περιμένουν τον κάθε επίδοξο εισβολέα.
Αυτό ισχύει για την αυλή του, αλλά και την περιοχή του ολόκληρη
Ο νοικοκύρης μιλάει και προειδοποιεί τους φίλους του :''Φυλάξτε τις Εστίες'', ''πάρτε τα μέτρα σας'',
''πάρτε την ζωή σας στα χέρια σας''
Ο νοικοκύρης αγαπάει κάθε σπιθαμή της Δημιουργίας
Γνωρίζει πως δεν υπάρχει τίποτα άψυχο,πως τα πάντα ''εν σοφία εποιήθησαν'',
 πως ακόμη κι οι πέτρες έχουν τη δική τους ζωή
Πως το βασίλειο των φυτών νιώθει, ζει,αναπνέει,αισθάνεται κι ακούει...
Πως το βασίλειο των ζώων δεν είναι πηγή τροφής για τους ανθρώπους, αλλά συγκάτοικοι και συνοδοιπόροι..
Και ρωτώντας τον εαυτό του, μαθαίνει για το ''μεγάλο σπίτι'' που τον φιλοξενεί, την Γαία,
και γνωρίζει γι' αυτήν όσα γνωρίζει και για το σπίτι του....