Αποκατάσταση

Λίγες ημέρες πριν την έναρξη των μαθημάτων για την επόμενη διδακτική περίοδο (16-17),
σκέψεις και διαπιστώσεις και πάλι στριφογυρίζουν στο μυαλό ,ψάχνοντας εναγωνίως τρόπους
να βρουν διέξοδο προ την ''κοινή θέα''.
Κοινώς..να επικοινωνήσουν.
Σκέφτομαι πως είναι απίστευτα εντυπωμένη στους ανθρώπινους νόες, η νοοτροπία του ''σπουδάζω - αποκαθίσταμαι''.Παίρνω πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικά κλπ κλπ, κι έτσι εξασφαλίζω το επαγγελματικό μου μέλλον..
Δεν έχει πλέον καμία αξία και όφελος για τους ανθρώπους, η έννοια της ''δια βίου μάθησης''.
Ούτε σημαίνει και κάτι το ιδιαίτερο, αν ο σπουδαστής - μαθητής ή μαθήτρια,
δεν έχει αποκτήσει καμία ουσιαστική γνώση, παρά μόνον άχρηστη ποσότητα θεωρίας,
ανούσιο άθροισμα θεωρημάτων,  δογματικών διατυπώσεων και  ανούσιων επαναλήψεων.
Δεν εννοούμε να κατανοήσουμε το αυτονόητο: Η πραγματική γνώση δεν κλείνεται μέσα στα βιβλία των ανωτέρων θεωρητικών, ούτε και μέσα στα γραφεία των πρυτάνεων και των διδακτόρων των πανεπιστημίων.
Αλλά στην αγωνία του γονέα, να αποκατασταθεί το παιδί ,θυσιάζονται Γνώση και Σοφία.
Κάπως έτσι γεμίσαμε ''τενεκέδες'', άδεια κονσερβοκούτια, αχυρανθρώπους,
που κυριολεκτικά δεν γνωρίζουν τίποτα άλλο πέρα απ' το ''αντικείμενο'' τους..
Εξειδίκευση σημαίνει δυστυχία.
Το κυνήγι του χρήματος  καλά κρατεί
Αφού, εν έτι 2016, το χρήμα  εξακολουθεί να παραμένει
 το ύψιστο ιδανικό για την μεγάλη μάζα των ανθρώπων:
 Δηλαδή των μαζανθρώπων